انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های جانوری (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2614 31 4 2019 01 21 Royal jelly production, amount of royal jelly thiamine and hypopharyngeal glands development in Iranian honey bee (Apis mellifera Meda) colonies fed with different levels of thiamine تولید ژله رویال، مقدار تیامین ژله رویال و توسعه غدد هیپوفارنژیال در کلنی‌های زنبور عسل ایرانی (Apis mellifera Meda) تغذیه شده با سطوح مختلف تیامین 417 425 1336 FA حسین محب الدینی دانشگاه محقق اردبیلی-دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی عاطفه مقصودلو دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان بهروز دستار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان غلامحسین طهماسبی کرج، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات علوم دامی، بخش زنبور عسل Journal Article 2017 10 19 The experiment was carried out under natural condition to assess potential impacts of thiamine nutrition on development of hypopharyngeal glands (HPGs), amount of royal jelly thiamine and jelly production in honey bee colonies (Apis mellifera M.). This trial was carried out at Honey Bee Department of Animal Science Research Institute of Iran. Twenty honey bee colonies, divided into 5 experimental groups, were used in the study. Control groups were fed sugar syrup (1:1). The experimental colonies were fed in the same manner but with syrup supplemented with different levels of thiamine (100, 200, 300 and 400 ppm). The experiment was conducted for 60 days. To investigate the development of HPGs, length and width of ten acini for each worker bee at 3, 6, 9, 12 and 15 days were measured using a stereo-microscope. A single extraction process was employed and thiamine was determined by HPLC. The result showed that the acinal area of HPGs was different under feeding with difference diets. Colonies fed with high level thiamine had a larger acini surface (P<0.05). Thiamine content of royal jelly samples were analyzed by HPLC showed that the amount of royal Jelly thiamine in colonies fed 400 ppm B1 (2.7 mg/100 g) was more than any other colony (P<0.05). Thiamine content of royal jelly in the control group (0.67 mg/100 g) had the lowest amount (P<0.05). In general it can be said that the use of different levels of thiamine in spring season leads to improved performance in Iranian honeybee colonies. برای بررسی اثر تغذیه‌ای تیامین (ویتامین1B) بر توسعه غدد هیپوفارنژیال، تولید و میزان تیامین ژله رویال کلنی زنبورعسل ایرانی (Apis mellifera M.) آزمایشی در شرایط طبیعی در مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور انجام شد. در این آزمایش 20 کلنی زنبور عسل ایرانی در پنج گروه تغذیه‌ای با چهار تکرار مورد استفاده قرار گرفت. کلنی‌های گروه کنترل با شربت شکر 1:1 و کلنی‌های آزمایشی به روش مشابه ولی با این تفاوت تغذیه شدند که شربت شکر با سطوح مختلف تیامین (100، 200، 300 و 400 پی‌پی‌ام) مکمل‌سازی شده بود. عملیات صحرایی به مدت60 روز (30 روز تغذیه با شربت و 30 روز بعد از تغذیه) انجام گرفت. برای بررسی رشد و نمو غدد هیپوفارنژیال، طول و عرض ده آسینی برای هر زنبور کارگر در 3، 6، 9، 12 و 15 روزگی با استفاده از استریومیکروسکوپ اندازه‌گیری شد. همچنین برای تعیین تیامین ژله رویال یک فرایند استخراج به‌وسیله دستگاه کروماتوگرافی (HPLC) انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد که سطح آسینی غدد هیپوفارنژیال زنبورهای کارگر در کلنی‌های تغذیه شده با سطوح مختلف تیامین دارای اختلاف معنی‌داری می‌باشد. زنبورهای تغذیه شده با سطوح بالای تیامین سطح آسینی بیشتری داشتند (05/0P<). تجزیه محتوای تیامین نمونه‌های ژله رویال با استفاده از دستگاه HPLC نشان داد که مقدار تیامین در ژله رویال کلنی‌های تغذیه شده با 400 پی‌پی‌ام تیامین بیشتر از (7/2 میلی‌گرم در صد گرم) کلنی‌های دیگر بود (05/0P<). به طور کلی می‌توان گفت که استفاده از سطوح مختلف تیامین باعث بهبود عملکرد کلنی‌های زنبورعسل می‌شود. https://animal.ijbio.ir/article_1336_3d779cae2d46cf6a8a99a35ba4167977.pdf