انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های جانوری (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2614 34 2 2021 06 22 Effect of Sardine- drived (Sardinella sp.)Bioactive peptides on seminiferous tubules Following Heat Stress Induction in Mature Male Rat اثر پپتید زیست فعال مشتق از ماهی ساردین برلوله‌های اسپرم‌ساز متعاقب القاء تنش حرارتی در موش صحرایی نر بالغ 126 140 1919 FA مهسا ولی زاده دانشگاه ارومیه. ارومیه 0000-0001-8994-4013 وحید نجاتی گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه،ارومیه،ایران علی شالیزارجلالی دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه،ایران ابراهیم حسین نجدگرامی گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه،ارومیه،ایران غلامرضا نجفی دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه،ایران Journal Article 2020 11 11 Damage due to thermal stress in the testicles is one of the causes of infertility in men and most of the mammals. Bioactive peptides have potent antioxidant activity against free radicals and reactive oxygen species. In this study, animals were randomly categorized into 6 groups; group 1 served as a control(22 ◦C), group 2 was a bioactive peptide(10 mg kg-1 day, oral gavage, respectively) , group 3 was a heat-stressed (43 ◦C), groups 4,5 and 6 were heat-stressed(43 ◦C) along with bioactive peptides (5, 10 and 20 mg kg-1 day, oral gavage, respectively). After treatment (45 days), the testes were separated for histological and biochemical studies. Histopathological analysis revealed severe testicular damage following heat stress induction. Heat stress increased nitric oxide significantly(P آسیب ناشی از تنش حرارتی در بیضه‌ها یکی از علل ناباروری در مردان و اغلب پستانداران محسوب می‌شود. پپتیدهای زیست فعال فعالیت ضد اکسایشی قوی در برابر رادیکال‌های آزاد و گونه‌های اکسیژن فعال دارند. در این مطالعه، 42 سر موش صحرایی نر بالغ به صورت تصادفی به6 گروه 7تایی شامل: گروه اول: شاهد (دمای 22 درجه سانتی‌گراد)، گروه دوم: پپتید زیست فعال ( 10 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن به صورت خوراکی، روزانه)، گروه سوم: تحت شوک حرارتی 43 درجه‌ سانتی‌گراد، گروه های چهارم، پنجم و ششم تحت شوک حرارتی‌43 درجه سانتی‌گراد به همراه تیمار با پپتید زیست فعال با دوز 5 ، 10 و 20 میلی-گرم بر کیلوگرم وزن بدن به صورت خوراکی تقسیم شدند. بعد از اتمام دوره تیمار( 45روز)، بافت بیضه به منظور بررسی‌های بافت‌شناسی و بیوشیمیایی جداسازی شد. آسیب شناسی بافتی، تخریب بافتی گسترده‌ای را به دنبال القاء تنش حرارتی در بافت بیضه نشان داد. تنش حرارتی سبب افزایش معنی‌دار نیتریک اکساید گردید(P https://animal.ijbio.ir/article_1919_8c8a58fa97c205ff222de3685497742c.pdf