انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های جانوری (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2614 27 1 2014 05 22 Survey of Population Structure of Orange-spotted Grouper, Epinephelus coioides (Hamilton, 1822), Using Microsatellite Markers in the Persian Gulf مطالعه ساختار جمعیتی هامور معمولی Epinephelus coioides (Hamilton, 1822) با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره در خلیج فارس 126 133 345 27113 FA حامد قناعتیان دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، گروه بیولوژی دریا محمد علی سالاری علی آبادی دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، گروه بیولوژی دریا مهدی محمدی دانشگاه خلیج فارس بوشهر، مرکز مطالعات و پژوهشهای خلیج فارس، گروه بیوتکنولوژی دریا حسین ذوالقرنین خرمشهر، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، گروه بیولوژی دریا سید احمد قاسمی دانشگاه خلیج فارس بوشهر، مرکز مطالعات و پژوهشهای خلیج فارس، گروه بیوتکنولوژی دریا Journal Article 2011 11 19 Population structure of <em>Epinephelus</em> <em>coioides</em> (Hamilton, 1822), Orange-spotted grouper, was studied based on six polymorphic microsatellite loci in the Persian Gulf waters. 3-5 gr of each individual’s soft tissue were prepared through 120 hunted individuals of 4 sampling stations. DNA extraction was performed using a standard ammonium/acetate method. Quantification and quality control of DNA were done using spectrophotometery method and 1% agarose gel electrophoresis. DNA fragments was amplified via PCR and the products were run on polyacrylamide gel. Staining of the gels was performed through silver nitrate. Statistical analysis represented mean of genetic parameters include real and effective alleles, observed and expected heterozygosity for over loci in all populations, 5.458, 3.793, 0.500 and 0.649 respectively. The AMOVA test showed maximum rate of F<sub>st</sub> (0.086) and minimum rate of N<sub>m</sub> (2.652) between Khuzestan and Bushehr populations; Also minimum rate of F<sub>st</sub> (0.034) and maximum rate of N<sub>m</sub> (7.070) were between Dayyer and Bandar-Abbas populations. Khuzestan was the ultimate population and results were showed an intermediate separation from other studied populations; thereby separated fisheries management is recommended. ساختار جمعیتی <em>Epinephelus</em> <em>coioides</em>، هامور معمولی، در خلیج فارس از نظر 6 جایگاه ریزماهواره پلی مورف مورد بررسی قرار گرفت. 5-3 گرم از بافت نرم هر کدام از 120 نمونه صید شده از 4 ایستگاه تهیه گردید. استخراج DNA با استفاده از روش استاندارد استات آمونیوم انجام وکمیت و کیفیت آن با روش­های اسپکتروفتومتری و الکتروفورز بر روی ژل آگارز 1 درصد بررسی شد. قطعات DNA در دستگاه PCR تکثیر شده سپس بر روی ژل پلی اکریلامید رانده شد و رنگ آمیزی با کمک نیترات نقره صورت گرفت. میانگین پارامترهای ژنتیکی شامل آلل­های واقعی و موثر برای تمامی لوکوس­ها و جمعیت­ها، بترتیب 458/5 و 793/3، همچنین هتروزیگوسیتی مشاهده شده و قابل انتظار بترتیب 500/0 و 649/0 می­باشد. آزمون AMOVA بیشترین میزان F<sub>st</sub>، (086/0) و کمترین میزان جریان ژنی (652/2=N<sub>m</sub>) را بین دو جمعیت خوزستان و بوشهر، کمترین میزان F<sub>st</sub>، (034/0) و بیشترین میزان جریان ژنی (070/7=N<sub>m</sub>) را بین دو جمعیت دیر و بندرعباس نشان داد. جمعیت خوزستان جدایی نسبی را در قیاس با سایر جمعیت­های مورد مطالعه نشان می­دهد، بنابر این اعمال مدیریت شیلاتی جداگانه توصیه می­گردد. ساختار جمعیتی تنوع ژنتیکی ریزماهواره خلیج فارس هامور معمولی https://animal.ijbio.ir/article_345_d81f9c1be2e08964bf9f24b15f0e4900.pdf