انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های جانوری (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2614 38 1 2025 04 21 Protective effects of Nostoc cummune extract on ketamine-induced hepatotoxicity in male mice اثرات محافظتی عصاره نوستوک‌کمون بر سمیت کبدی القا شده با کتامین در موش نر 1 15 2420 10.22034/jar.2024.8258.1947 FA اکبر حاجی زاده مقدم عضو هیات علمی گروه علوم جانوری دانشگاه مازندران فریبا آقابزرگ نژاد کارشناسی ارشد فیزیولوژی جانوری ، گروه زیست شناسی ، دانشکده علوم پایه ، دانشگاه مازندران ، بابلسر ، ایران 0009-0007-5635-8609 صدیقه خانجانی جلودار گروه زیست شناسی جانوری، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران ، بابلسر ، ایران 0000-0003-0902-5514 پریسا جهانی بهنمیری کارشناسی ارشد فیزیولوژی جانوری ، گروه زیست شناسی ، دانشکده علوم پایه ، دانشگاه مازندران ، بابلسر ، ایران 0009-0006-6350-6107 Journal Article 2023 10 04 Ketamine, a phencyclidine derivative, induces oxidative stress in the liver by disrupting the redox equilibrium. The cyanobacterium Nostoc commune possesses notable antioxidant properties, making it a valuable resource in the treatment of various diseases. The objective of this study is to investigate the protective effects of Nostoc commune extract (NCE) against ketamine-induced toxicity in adult male mice. In this research study, a total of 20 adult male mice were used and divided into four groups: a control group, a ketamine group, and two treatment groups receiving different doses of NCE. All groups, except the control group, were injected with ketamine intraperitoneally at a dose of 20 mg/kg for a duration of 14 days. Following the ketamine injections, the treatment groups were administered NCE at two different doses: 70 and 150 mg/kg. The concentrations of various liver enzymes including alkaline phosphatase (ALP), alanine aminotransferase (ALT), aspartate aminotransferase (AST), catalase (CAT), superoxide dismutase (SOD), and malondialdehyde (MDA) were measured. The results showed that ketamine injection increased the concentration of AST, ALT, ALP, MDA level and decreased the activity of antioxidant enzymes CAT and SOD. While NCE in both doses decreased the concentration of AST, ALT, ALP and MDA levels compared to the ketamine group. Also, only the higher dose of NCE increased the activity of CAT and SOD. This conclusion suggests that NCE likely has a moderating effect on antioxidant enzymes, which helps to inhibit oxidative stress. As a result, NCE shows potential in protecting against liver toxicity caused by ketamine. کتامین دارویی مشتق از فن‌سیکلیدین است که با اختلال در تعادل ردوکس موجب استرس اکسیداتیو در کبد می‌شود. سیانوباکتری نوستوک‌کمون دارای خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی است و از دیرباز برای بهبود بیماری‌های مختلف استفاده می‌شد. هدف از این پژوهش بررسی اثر محافظت کبدی عصاره نوستوک‌کمون بر سمیت کبدی القا شده با کتامین در موش کوچک آزمایشگاهی نر بالغ می‌باشد. در این پژوهش، 30 موش آزمایشگاهی نر بالغ به 4 گروه کنترل، کتامین و دو گروه تیمار با عصاره نوستوک‌کمون(NCE) تقسیم شدند. به تمامی گروه‌ها بجز کنترل، کتامین در دوز 20 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت درون صفاقی تزریق شد و گروه های تیمار پس از تزریق کتامین، NCE را در دو دوز 70 و 150 دریافت کردند. در نهایت غلظت آنزیم‌های کبدی آلکالین ‌فسفاتاز ( (ALP، آلانین آمینوترنسفراز (ALT)، آسپارتات آمینوترنسفراز( (AST، کاتالاز( (CAT، سوپراکسیددیسموتاز ((SOD و مالون‌دی‌آلدهید (MDA) اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که تزریق کتامین باعث افزایش غلظت AST ، ALT ، ALP، سطح MDA و کاهش فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی CAT و SODشد. در حالی که NCE در هر دو دوز موجب کاهش غلظت AST، ALT ، ALP و سطح MDA در مقایسه با گروه کتامین شدند. همچنین تنها دوز بالاتر NCE فعالیت CAT و SOD را افزایش داد. از نتایج این مطالعه می‌توان نتیجه گرفت که NCE احتمالا با مهار استرس اکسیداتیو سبب تعدیل فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی شده و بدین ترتیب پتانسیل محافظتی در برابر مسمومیت کبدی کتامین دارد.

https://animal.ijbio.ir/article_2420_7993e11204b215b27694b6f139e34ce8.pdf

انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های جانوری (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2614 38 1 2025 04 21 Evaluation of Testosterone hormone and Spermatogenic Indices in Diabetic Rats Treated with Aqueous Saffron Extract (Crocus Sativus L.) مطالعۀ ارزیابی هورمون تستوسترون و شاخص های اسپرماتوژنز در موش های صحرایی دیابتی تحت تیمار عصاره آبی زعفران (Crocus Sativus L.) 16 31 2399 10.22034/jar.2024.8360.1960 FA فربد پورصادقی دانشجوی دکترای تخصصی بافت شناسی مقایسه ای، گروه علوم پایه، دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد 0009-0004-5711-1008 احمدعلی محمدپور گروه علوم پایه دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0002-6122-1187 زهرا موسوی گروه پاتوبیولوژی، دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0002-8388-2699 Journal Article 2024 01 28 Previous studies show that herbal compounds can be effective in the treatment of many diseases, including diabetes. Diabetes is a serious metabolic disease that can disrupt the normal function of the reproductive system. In this study, 35 male Wistar rats were divided into 5 groups. In order to induce diabetes, the drug streptozotocin was used in the amount of 90 mg/kg. In order to evaluate the effect of saffron extract, the treatment of animals continued for 35 days. After the end of the treatment period the animals were euthanized by deep anesthesia.Blood samples were collected to measure the testosterone serum level. Then, sampling of the testicular tissue was done and the routine steps of tissue section preparation were performed. Finally, the samples were prepared for the histomorphometry evaluations of the testis. In addition to these, Tubular Differentiation Index (TDI) and Spermiogenesis Index (SI) were calculated. Also, sperm motility and viability were analyzed. In the diabetic group, the thickness of the epithelium and the diameter of the spermatogenic tubes decreased, and the saffron extract with doses of 120 and 240 mg improved the damage. Also, diabetes causes a decrease in serum testosterone, and saffron extract, especially with a dose of 120, causes a significant increase in this hormone. Observations showed that saffron extract can reduce the negative effects of diabetes on testicular tissue and its histomorphometric characteristics due to its antioxidant properties. مطالعات پیشین نشان می دهد که ترکیبات گیاهی می توانند در درمان بسیاری از بیماری ها از جمله دیابت موثر باشند. دیابت یک بیماری متابولیکی جدی است که می تواند باعث اختلال در عملکرد طبیعی سیستم تناسلی شود. در این مطالعه 35 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به 5 گروه 7 تایی تقسیم شدند. جهت القای دیابت از داروی استرپتوزوتوسین به میزان 90 میلی گرم بر کیلوگرم استفاده شد. جهت ارزیابی اثر عصاره ی زعفران، درمان حیوانات به مدت 35 روز ادامه پیدا کرد. متعاقب پایان یافتن دوره ی درمان، حیوانات توسط بیهوشی عمیق آسان کشی شدند. نمونۀ خون جهت اندازه گیری سطح سرمی تستوسترون، جمع آوری شد. سپس ، نمونه برداری از بافت بیضه انجام شد و مراحل روتین آماده سازی مقاطع بافتی انجام پذیرفت. در نهایت نمونه ها ، جهت ارزیابی های هیستومورفومتریک بیضه آماده شدند. علاوه بر اینها شاخص تمایز لوله ای و شاخص اسپرمیوژنز محاسبه گردید. همچنین ، تحرک و زنده مانی اسپرمها بررسی شد. نتایج نشان داد که در گروه دیابتی ، ضخامت اپی تلیوم و قطر لوله های اسپرم ساز کاهش یافته بود و عصاره زعفران با دوز های 120 و 240 میلی گرم سبب بهبود آسیب حاصله شده بود. دیابت سبب کاهش سطح تستوسترون سرمی شده بود که عصاره زعفران خصوصا با دوز 120 میلی گرم سبب افزایش قابل توجه این هورمون شده بود.مشاهدات نشان داد که عصاره زعفران بدلیل خاصیت آنتی اکسیدانی میتواند باعث کاهش اثرات منفی دیابت بر روی بافت بیضه و خصوصیات هیستومورفومتریک آن شود.

https://animal.ijbio.ir/article_2399_bc7f621451b4f5df308a8e098112185d.pdf

انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های جانوری (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2614 38 1 2025 04 21 Effect of malachite green on density, growth, survival, neonate production and molting of freshwater cladocerans, Daphnia magna and Ceriodaphnia quadrangula تأثیر مالاشیت‌گرین بر تراکم، رشد، بقاء، تولید نئونات و پوست‌اندازی در آنتن‌منشعب‌های آب شیرینDaphnia magna و Ceriodaphnia quadrangula 32 46 2416 10.22034/jar.2024.8374.1964 FA امیدوار فرهادیان هیات علمی دانشگاه صنعتی اصفهان فاطمه سادات احمدی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران صفی اله حیدری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2024 02 08 Pesticides are the main environmental pollutants that destroy non-target living organisms in aquatic environments, especially planktonic populations, and endanger human health through the food chain. In this study, the effects of different concentrations of malachite green (MG) on growth, density, survival, molting and neonate production of two species of freshwater cladocerans, Daphnia magna and Ceriodaphnia quadrangula were evaluated. A completely randomized experimental design with five treatments of MG, including concentrations of 0, 0.1, 0.3, 0.5 and 0.8 mg/L in triplicates at a temperature of 21 °C were evaluated. The cladocerans were fed with algae Scenedesmus quadricauda and Chlorella vulgaris. The results showed that different concentrations of MG have a significant effect on survival, population density, specific growth, number of neonates and molting production in C. quadrangula and D. magna (P<0.05). The lowest molting, number of neonates, percentage of survival, population density and specific growth of C. quadrangula were 21.7 times, 40.3 individuals, 53.3 percent, 10.8 individuals and 3.6 per day at 0.8 mg/L of MG, respectively. Correspondingly, those mentioned parameters for D. magna were obtained 12 times, 33.3 individuals, 37.3 percent, 16.1 individuals and 1.8 /day at a concentration of 0.8 mg/L of MG, respectively. Based on the significant differences between the treatments containing MG and those without MG (0 mg/L MG, control treatment), it can be concluded that MG causes a decrease in reproductive performance, growth and molting in examined aquatic zooplankton. آفت‌کش‌ها از آلاینده‌های محیطی اصلی‌اند که موجودات زنده غیر هدف محیط‌های آبی و به ویژه جمعیت‌های پلانکتونی را از بین می‌برند و از طریق تجمع در زنجیره غذایی سلامت انسان را نیز به خطرمی‌اندازد. در این مطالعه تأثیر غلظت‌های مختلف مالاشیت‌گرین بر رشد، تراکم، بقاء، پوست‌اندازی و تولید نئونات در دو گونه آنتن‌منشعب آب شیرین Daphnia magna و Ceriodaphnia quadrangula مورد ارزیابی قرارگرفت. آزمایش‌ها به‌صورت طرح کامل تصادفی با پنج تیمار از مالاشیت‌گرین شامل غلظت‌های صفر، 1/0، 3/0، 5/0 و 8/0 میلی‌گرم در لیتر در سه تکرار در دمای 21 درجه سانتی‌گراد مورد ارزیابی قرار گرفتند. آنتن‌منشعب‌ها با استفاده از جلبک Scenedesmus quadricauda و Chlorella vulgaris تغذیه شدند. نتایج نشان داد که غلظت‌های مختلف مالاشیت‌گرین تأثیر معنی‌داری بر بقاء، تراکم جمعیت، رشد ویژه، تعداد نئونات و دفعات پوست‌اندازی در C. quadrangula و D. magna دارد (05/0P<). کمترین دفعات پوست‌اندازی، تعداد نئونات، درصد بقاء، تراکم جمعیت و رشد ویژه C. quadrangula به ترتیب 7/21 نوبت، 3/40 فرد، 3/53 درصد، 8/10 فرد و 6/3 بر روز در غلظت 8/0 میلی‌گرم در لیتر از مالاشیت‌گرین بود. متناظراً، شاخص‌های مذکور برای D. magna 12 نوبت، 3/33 فرد ، 3/37 درصد ، 1/16 فرد و 8/1 بر روز در غلظت 8/0 میلی‌گرم در لیتر از مالاشیت‌گرین حاصل شد. بر اساس تفاوت‌های معنی‌دار بین تیمارهای حاوی مالاشیت‌گرین و فاقد آن (تیمار شاهد، صفر میلی‌گرم در لیتر) می‌توان نتیجه‌گیری کرد که مالاشیت گرین باعث کاهش عملکرد تولیدمثلی، رشد و پوست‌اندازی در زئوپلانکتون‌های آبی می‌شود.

https://animal.ijbio.ir/article_2416_5dec707028b05bcbd3a1db5640f842c5.pdf

انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های جانوری (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2614 38 1 2025 04 21 In vitro quantification of fatty acid profile and evaluation of survival under salinity and temperature stress in Artemia franciscana fed with spirulina algae powder تعیین کمیت پروفایل اسید‌های چرب‌ و ارزیابی بقاء تحت استرس شوری و دمایی در Artemia franciscana تغذیه شده با پودر جلبک اسپیرولینا در شرایط آزمایشگاهی 47 62 2428 10.22034/jar.2025.8301.1953 FA رضا روشندل گروه شیلات دانشکده منابع طبیعی دانشگاه ارومیه شهر ارومیه کشور ایران 0009-0002-9657-0253 رامین مناف فر گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه 0000-0002-6818-0760 سعید مشکینی گروه بهداشت و موادغذایی،دانشکده دامپزشکی،دانشگاه ارومیه،ارومیه،ایران 0000-0002-0328-0832 Journal Article 2024 01 07 Artemia is a small crustacean that is used as food for aquatic larvae .Years ago, a standard method for breeding Artemia was introduced by live Dunaliella algae and a special type of yeast, which was used both in laboratory research and in some breeding centers. Considering the difficulties of preparing and cultivating live food for breeding Artemia, in a 14-day study, Artemia was grown in several treatments and in laboratory conditions with spirulina algae powder and the profile of fatty acids and resistance to temperature and salinity stress of that study. The main goal of this research is to investigate the possibility of producing Artemia rich in PUFA and HUFA that can survive better in environmental stress conditions. For this purpose, A. franciscana was grown in laboratory conditions and with combination of yeast and Spirulina algae powder in 5 different treatments compared to Dunaliella algae in a total of 6 treatments. the fatty acids of each treatment were measured and the Artemia were subjected to salinity and temperature stress under controlled conditions, the results showed that the amount of PUFAs increased to more than 3 in the treatments fed with spirulina powder (p آرتمیا سخت پوست کوچکیست که به عنوان غذا برای لارو‌ آبزیان مورد استفاده قرار می‌گیرد. سال‌ها پیش روش استانداردی برای پرورش آرتمیا توسط جلبک زنده دونالیلا و نوع خاصی از مخمر معرفی شد که‌ در تحقیقات آزمایشگاهی و در برخی مراکز تکثیر و پرورش مورد استفاده قرار می‌گیرد. با توجه به مشکلات تهیه و کشت غذای زنده برای پرورش آرتمیا در یک تحقیق 14 روزه آرتمیا در چندین تیمار و در شرایط آزمایشگاهی با پودر جلبک اسپیرولینا پرورش داده شده و پروفایل اسید‌های چرب و مقاومت در برابر استرس‌های دمایی و شوری آن مطالعه شد. هدف اصلی تحقیق بررسی امکان تولید آرتمیاهای غنی از PUFA و HUFA ست که در شرایط استرسی محیطی بقاء بهتری داشته باشند. بدین منظور ابتدا A. franciscana در شرایط آزمایشگاهی کشت و با ترکیبی از مخمر و پودر جلبک اسپیرولینا در 5 تمیارهای مختلف در مقایسه با جلبک دونالیلا مجموعا در 6 تیمار پرورش داده شد. در انتهای دوره پرورش اسید‌های چرب هر تیمار سنجیده و آرتمیاها در شرایط کنترل شده تحت استرس‌های شوری و دما قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تیمارهای تغذیه شده با پودراسپیرولینا مقادیر PUFAsها به بیش از 3 افزایش یافته است (p

https://animal.ijbio.ir/article_2428_cc0991344c3d760ae42259064406bae1.pdf

انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های جانوری (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2614 38 1 2025 04 21 Osteology of Zagros loach Oxynoemacheilus zagrosensis (Kamangar et al., 2014) from Choman River, Kurdistan province, Iran استخوان‌شناسی ماهی لوچ زاگرس Oxynoemacheilus zagrosensis (Kamangar et al., 2014) از رودخانه چومان استان کردستان، ایران 63 75 2429 10.22034/jar.2025.8341.1958 FA ادریس قادری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 0000-0002-9875-7735 برزان بهرامی کمانگر گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج ، ایران 0000-0003-0432-5665 Journal Article 2024 01 14 Oxynoemacheilus zagrosensis is one of the 17 known species belonging to the genus Oxynoemacheilus in Iran that have been reported. This species is native to Iran and reported in the Choman River from the Tigris River. This species is morphologically very similar to its sympatric species, O. chomanicus. In this study, five specimens of O. zagrosensis were collected from the Choman River in 2015. To examine the osteological characteristics the specimens were cleaned, stained, and photographed. The results of this study revealed that O. zagrosensis have many numerous common osteological features with O. chomanicus. However, O. zagrosensis is distinguishable based on these features from O. chomanicus by the width of neurocranium, the shapes of sphenotic, parasphenoid, permaxilla, prepalatine, preethmoid II, symplectic, epihyal, the first and second dorsal fin pterygiophores, the number of inphrapharyngobranchial, the facets for the articulation with the heads of the hyomandibular and the shape of the bony capsule of the swim bladder. ماهی لوچ زاگرس Oxynoemacheilus zagrosensiیکی از 17 گونه متعلق به جنس Oxynoemacheilus است که در ایران گزارش شده‌است. این گونه بومی حوضه آبریز تیگره (دجله) بوده و در ایران در رودخانه چومان از حوضه زاب گزارش شده‌است. لوچ زاگرس از لحاظ ریخت‌شناسی شباهت بسیار زیادی به گونه هم‌بوم خود یعنی O. chomanicus دارد. تعداد پنج نمونه لوچ ماهی زاگرس طی تابستان 1394 از رودخانه چومان صید و برای بررسی و توصیف ویژگی‌های استخوان‌شناسی مورد استفاده قرار گرفت. پس از انجام رنگ‌آمیزی و شفاف‌سازی، از ساختار اسکلتی آنها عکس‌برداری صورت پذیرفت. نتایج این مطالعه نشان‌داد که گونه O. zagrosensis دارای تعداد زیادی ویژگی‌های استخوان‌شناسی مشترک با گونه O. chomanicus است. با این وجود این گونه در صفات عرض جمجمه و شکل استخوان پروانه‌ای، اطراف-‌پروانه‌ای، پیش‌فکی، پیش‌کامی، پیش‌پرویزنی 2، استخوان ساده، استخوان فوق‌لامی، پتریجیفورهای اول و دوم باله پشتی، تعداد استخوان‌های حلقی-آبششی، چگونگی مفصل شدن استخوان فکی ‌لامی به بخش جانبی-تحتانی محفظه عصبی و کپسول استخوانی کیسه شنا قابل تمایز از گونه O. chomanicus می‌باشد.

https://animal.ijbio.ir/article_2429_a9365bd906e11324065c35be476beb0c.pdf

انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های جانوری (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2614 38 1 2025 04 21 Study of sexual size dimorphism, age estimation, the detection probability and estimating the population size of the green toad (Bufotes sitibundus) مطالعه دوریختی جنسی، تخمین سن، احتمال روئیت و تخمین جمعیت وزغ سبز (Bufotes sitibundus) در خرم آباد 76 91 2430 10.22034/jar.2025.8501.1975 FA معصومه نجیب زاده دانشگاه اراک، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، اراک 0000-0002-2139-4833 علیرضا پسرکلو گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه اراک، اراک 3815688349، ایران 0000-0002-5599-6525 Journal Article 2024 07 31 Studying factors such as sexual dimorphism, age, detection probability, and population estimation provides researchers with valuable information about conservation planning. In this study, sexual size dimorphism (SSD) was performed with the help of the SDI index and independent t-test to compare average body length (SVL) between males and females. Also, the standard skeletochronology method was used to estimate the age of the green toad. Estimating the population size with the help of determining the probability (p) species can estimate populations closer to reality. In this study, the green toad (B. sitibundus) detection probability was determined with the help of the capture-mark-recapture method in a short period (RCR). Then ten reproductive habitats of this species in the Khorramabad was identified and the population was estimated in these habitats. According to the obtained results, female samples were significantly larger than males in terms of body length (SDI=0.041; p: 0.001) and age (independent t-test; p<0.006). Furthermore, the green toad detection probability in the Kharramabad reproductive habitats was estimated to be about 0.72. The green toad is not a hiding species in its reproductive habitat. Also, the estimated population of the green toad in the ten studied habitats with the help of the direct counting method (traditional method) was estimated to be around 303.66 on average and with the help of calculation with the detection probability, it was estimated to be around 423.33 on average. به منظور هرگونه برنامه ریزی حفاظتی نیازمند اطلاعاتی همچون دوریختی جنسی، سن، احتمال مشاهده افراد جمعیت در زیستگاه ها و تخمین اندازه جمعیت می باشیم. در این مطالعه دوریختی جنسی وزغ سبز (B. sitibundus) از نظر اندازه بدن (SSD) با کمک شاخص SDI و آزمون t مستقل برای مقایسه میانگین طول بدن (SVL) بین دو جنس نر و ماده انجام شد. همچنین برای تخمین سن وزغ سبز از روش استاندارد اسکلتوکرونولوژی استفاده شد. تخمین اندازه جمعیت با کمک تعیین احتمال رؤیت (p) گونه تاحدی می تواند تخمین جمعیت ها را به واقعیت نزدیکتر کند. در این مطالعه با کمک روش گرفتن-علامت زدن و رها کردن در مدت زمان کوتاه (RCR) احتمال رؤیت وزغ سبز (B. sitibundus) تعیین شد و سپس ده زیستگاه تولیدمثلی این گونه در شهرستان خرم آباد شناسایی و تخمین جمعیت در محل این زیستگاه ها انجام شد. طبق نتایج به دست آمده نمونه های ماده بطور معنا دار از نظر طول بدن (041⁄0SDI=؛ 001/0p:) سن (آزمون t مستقل؛p< 0.006) بزرگتر از نرها بودند. بر طبق نتایج این مطالعه احتمال رؤیت این گونه در زیستگاه های تولید مثلی حدود 72/0 برآورد شد. که نشان می دهد وزغ سبز در زیستگاه تولیدمثلی گونه پنهانکاری نیست. همچنین تعداد جمعیت برآورد شده از وزغ سبز در ده زیستگاه مورد مطالعه با کمک روش شمارش مستقیم در سه محدوده زمانی بطور متوسط حدود 66/303 و با کمک محاسبه با میزان احتمال رؤیت گونه بطور میانگین حدود 33/423 تخمین زده شد.

https://animal.ijbio.ir/article_2430_1fb2a1c37b18aa4611c3949d6148d0f8.pdf